Home › Archief voor Externe competitie › Pagina 3

Externe competitie

Een bijzondere wedstrijd en dat is het. NHSB 1B HWP N2 - Het Spaarne N1 11 maart 2025.

Gepost op door — 1 reactie ↓

Ooit verloren we eens met 8-0 in de KNSB (niet tegen HWP dacht ik), maar dinsdag 11 maart 2025 waren we dicht bij een 6-0 overwinning op stadgenoot HWP.

Weliswaar in de NHSB-competitie en tegen hun N2-team, maar het ratingoverwicht aan HWP-kant maakt de overwinning met 5.5 tegen 0.5 des te mooier.

In de gezellig drukke Sociëteit aan de Zijlweg met een grote interne competitie leverden wij bij chique maar matig plafondlicht, onder het toeziend oog van Bert Bergshoeff, de alleskunner/doener,  een glanzende prestatie.

Frans Arp op 4 won binnen 2 uur, toen zijn tegenstander de dame weggaf. Reconstructie van de partij was helaas niet mogelijk.

Loek, op bord 1,  speelde een spectaculaire partij. Het commentaar is van Loek zelf. Na de 6e zet van zwart staat het zo:

Tegen enige vergoeding kan ik de eerste zes zetten wel leveren…

Van Paul Neering zijn we intussen een vol punt gewend en hij won ook op bord 5 na een eigenaardig incident. Zijn ervaren tegenstander ging door de vlag zonder het remiseaanbod van Paul (die intussen iets beter stond) te hebben aangenomen. De spelregels zijn onverbiddelijk.

Sander op bord 2 blunderde op de 19e zet, speelde met een nevermind-houding door en bracht met toren, loper en gevaarlijke pion tegen de witte dame een ondekbaar mat op het bord. Vooral de nauwkeurige eindfase is leuk om na te spelen. Zo’n partij met fouten aan beide kanten en wat hulp van je tegenstander is wel de realiteit van het schaakspel.

In mijn partij op bord 3 speelde ik met wit een vroeg Vleugel-gambiet. Het werd afgeslagen, maar de druk op de zwarte stelling bleef groot.

Het onder pressie verdedigen brak de zwartspeler op en een fout maakte direct een eind aan de partij.

Leo Littel speelde op bord 6 als laatste een scherpe remise door dreigingen op de onderste rij.. Misschien komt zijn partij nog binnen.

Na afloop met een biertje wilde ik de versleten grap, dat Leo als enige naar huis moest lopen, niet maken (en deed het toch).

 

De uitslagen :

1.Enno Noordhoff(2041) – Loek Veenendaal(1958)w         0-1

2.Peter Beerens(2045)w – Sander Schilthuizen(1989)       0-1

3.Ben de Jong(1920) – Aad de Bruijn(1893)w                  0-1

4.Sjoerd van Raaij(1915)w – Frans Arp(1962)                 0-1

5.Jan Seeleman(1928) – Paul Neering(1893)w                 0-1

6.Bart de Valk(1823)w – Leo Littel(1858)                        rem.

 

 

Verslag

Aad de Bruijn.

 

 

 

Gelijkspel tegen de koploper, helemaal niet slecht Santpoort N3 - Het Spaarne N3 3-3

Gepost op door — Geen reacties ↓

Vorige week dinsdag waren we op bezoek bij Santpoort. Dat was, voor mij althans, alweer een tijdje geleden. De locatie is nog steeds het Polderhuis in Velserbroek, maar ze spelen intussen wel in een andere zaal. In de oude speelzaal wordt tegenwoordig aan trampolinespringen gedaan. “Wij zijn niet zulke hoogvliegers”, merkte een bescheiden Santpoortse schaker op.

Het was een leuk weerzien, met veel nieuwe gezichten, maar ook een hoop oude bekenden uit de tijd dat Santpoort qua deelnemers nog een van de hofleveranciers van het Kennemer Open was.

Hoogvliegers of niet, koploper zijn ze wel in de 3e klasse D en voor ons team was de wedstrijd dan ook een hele uitdaging. “Drie” is trouwens wel het toverwoord in deze klasse met de derde teams van bijna alle clubs uit de regio (De Uil, Hoofddorp, De Vennep, Chess Society, Santpoort en wij), vooruit het vierde team van HWP en het enige team van Kijk Uit. En dan eindigen veel wedstrijden ook nog in 3-3.

Dat was ook het eindresultaat van deze wedstrijd, maar voor het zover kwam is er op alle zes borden hard gestreden om de punten. Sybe en Pim speelden taaie partijen, die pas ver in het derde wedstrijduur eindigden met nog maar weinig materiaal op de borden: terechte remises. Frank zag al vroeg in de partij een paardvorkje over het hoofd (wat hem een kwaliteit kostte), toonde daarna veel veerkracht, maar nadat zijn tegenstander een afruil van bijna alle stukken kon forceren resteerde een eindspel van toren (en wat pionnen) tegen paard (en steeds minder pionnen) dat helaas verloren ging. Wim was er voor het eerst weer bij, speelde een gedurfde partij (loperoffer op h2!) en bood op een tactisch en psychologisch juist moment remise aan. Robert speelde zeer aanvallend en effectief, had een groot overwicht, maar miste net de finishing touch om de winst binnen te halen. Ook in het late eindspel speelde hij nog vol op de winst, toen dat waarschijnlijk niet meer zo verstandig was. Gelukkig was zijn tegenstander al lang blij dat hij het overleefd had: remise werd overeengekomen.

De ster van de avond aan onze kant was Piet Hein Koning. Op bord 1 speelde hij in volle focus en profiteerde van elke zwakte in de stelling van zijn opponent. Die had uiteindelijk zo veel bedenktijd nodig, dat hij het ineenstorten van zijn stelling niet meer kon voorkomen. Een prachtige overwinning!

 

Santpoort N3 – Het Spaarne N3

Bord 1 Gligor Jancev (1710) – Piet Hein Koning (1825) 0 – 1

Bord 2 Fen Huitema () – Sybe Terwee (1737) ½ – ½

Bord 3 Matthias van der Ende (1657) – Pim Abbestee (1746) ½ – ½

Bord 4 Björn Kuijpers () – Frank Otten (1656) 1 – 0

Bord 5 Michel van Roijen () – Robert Balm (1654) ½ – ½

Bord 6 Steven de Froe (1584) – Wim Hoffenaar (1656) ½ – ½

Sybe’s puzzels oplossingen gevraagd

Gepost op door — 3 reacties ↓

Van Sybe ontvingen we de twee volgende stellingen uit recent door hem gespeelde partijen.

Uit de partij Sybe Terwee (wit) – Bas Muntslag (zwart) ½-½, 8 februari 2025, Combiteam KL – RSR Ivoren Toren, bord 4

In deze remisestelling speelde zwart 30. . . .  Ld6. De vraag luidt: hoe wint wit?

Uit de partij Rykle van der Heide (wit) – Sybe Terwee (zwart) 0-1, 13 februari 2025, interne competitie

Wit heeft 17. Dd1-c1 gespeeld. Wat is de beste zet voor zwart?

Ik voeg daar zelf nog een stelling aan toe van eerder dit seizoen, toevallig ook uit een partij van Sybe.

Uit de partij Jeroen Loos (wit) – Sybe Terwee (zwart) 1-0, 10 oktober 2024, interne competitie

In deze stelling lijkt wit zijn loper te gaan verliezen of mat achter de paaltjes te gaan. Maar met welke mooie zet loste wit het op?

Paul pakt een mooie scalp Chess Society Zandvoort N1 - Het Spaarne N1 3½-2½

Gepost op door — 2 reacties ↓

Gisteravond is de wedstrijd van ons eerste team in Zandvoort gespeeld. Die stond oorspronkelijk gepland in december, maar omdat op die datum de zaal niet beschikbaar was is toen een nieuwe datum in februari afgesproken. Wij dachten toen dat we op 21 februari wel een sterk zestal beschikbaar zouden hebben, maar naarmate de dag dichterbij kwam bleek dat meerdere vaste spelers en ook invallers toch verhinderd waren, zodat we uiteindelijk met twee invallers uit het tweede en een invaller uit het derde team kwamen opdagen.

Het team van Chess Society is een van de sterkste formaties in de 1e klasse B en zij traden wél aan in nagenoeg de sterkste opstelling. Niettemin zat de stemming er bij ons goed in en er klonken opmerkingen als “we gaan ze eens een poepie laten ruiken”.

Schaken is wat dat betreft een prachtig spel en als je nou eens begint vanaf zet 1 alleen maar goede zetten te doen, wie weet hoe ver je dan komt. Zo begonnen we ook aan de wedstrijd en natuurlijk loop je dan tegen tegenvallers aan (Aad verloor, ik stond zelf na verloop van tijd ook niet best meer), maar Loek pakte een halfje op bord 1 en de grootste verrassing kwam van Paul op bord 3: die won (daarover zo dadelijk meer)!

Nadat ik mat was gezet (ach, het was uiteindelijk mat in 3, dan gun je het je tegenstander ook wel om die op het bord uit te voeren) stonden we dus 2½-1½ achter. Ik had gezien dat de stellingen van Leo en Joost moeilijk te duiden waren, maar ik had ook dorst. In de bar hoorde ik van een Zandvoorter dat hij zich ernstig zorgen maakte of ze de wedstrijd nog wel gingen winnen. Hé, zo had ik het eigenlijk nog niet bekeken, ik was blijkbaar nog bezig mijn nederlaag te verwerken.

Terug in de speelzaal bleek dat de wedstrijd plotseling al was afgelopen. De beide partijen waren remise geworden en we hadden dus met “slechts” 3½-2½ verloren.

Geen slechte uitslag, zeker gezien onze opstelling en die van hun, maar het grootste compliment ging deze avond natuurlijk naar Paul!

Zijn tegenstander, een FM (FIDE meester), speelt sinds het vorige seizoen voor Chess Society en had tot deze wedstrijd voor die club alleen nog maar gewonnen (4 uit 4 in 2023/24 en 2 uit 2 in 2024/25).

Paul speelde in zijn bekende onverschrokken stijl, won een kwaliteit, gaf die kwaliteit weer terug om een vrijpion te laten oprukken, offerde nog een kwaliteit om een tweede (verbonden) vrijpion erbij te krijgen en die pionnen waren daarna niet meer te stuiten. Nou ja, ik kan het allemaal wel vertellen, laten we de analyse van de winnaar zelf maar gaan lezen:

 

Chess Society Zandvoort N1 – Het Spaarne N1 3½-2½

bord 1: Christiaan Houpst – Loek Veenendaal ½-½

bord 2: John Cornelisse – Aad de Bruijn 1-0

bord 3: Erik van den Dikkenberg – Paul Neering 0-1

bord 4: Sven Broersma – Leo Littel ½-½

bord 5: Luuk de Man – Joost Jansen ½-½

bord 6: Olaf Cliteur – Bert Bergshoeff 1-0

Rondje om station Zaandam. NHSB Beker Goud: 't Saense Paard-Het Spaarne 2½-1½

Gepost op door — Geen reacties ↓

NHSB Bekerwedstrijd Goud  ’t Saense Paard – Het Spaarne te Zaandam  3 januari 2025

Op station Haarlem trof ik Bert, net zo’n OV-er als ik en met een kleine vertraging pakten we de trein naar Sloterdijk en Zaandam. Bert wist de wandelroute naar BOKO, het biljart- en schaakcentum. Oudere dames en heren sjoelen en dammen daar ook. In duister Zaandam raakten we wat verdwaald  tussen de parkeergarages, de hekken, de trappen en een verlaten Koopgoot (naar Rotterdams model) met een langzaam slingerende kerstverlichting boven een enkele schichtige voorbijganger. De taxistandplaats was ook onvindbaar, toen de tijd begon te dringen. Helemaal niet gezellig, Zaandam station was gerenoveerd en dat probleem hebben we van alle kanten bekeken. Uiteindelijk bevestigde een rokend stel in een geparkeerde auto de route die Bert intussen had herkend. Gewoon rechtdoor. Loek en Frans gingen met de hybride Mercedes van Loek’s vader vanuit Heemstede. Zij zaten al aan de borden toen wij ontspannen de speelzaal betraden.

De wedstrijd.

Bert had zichzelf het liefst geofferd op bord 1 tegen de grote Manuel Bosboom. Deze tactische opstelling ging niet door, maar hij kreeg wel een tegenstander met ruim 300 elo-punten meer aan bord 4. Bosboom had andere verplichtingen. 

Bert was niet onder de indruk en leek de witte pionnenstorm met vindingrijk spel te breken.

Frans Arp speelde op bord 3 een Franse partij met tegengestelde rokades. Toen zwart een kansrijk kwaliteitsoffer miste nam Frans het initiatief over en won een paard in de tijdnood van zijn tegenstander.

Mijn eigen Pirc-opening op bord 2 kon ik met tempoverlies verrassend in een soort Frans veranderen. Toen er definitief een wit paard op d4 zou belanden koos ik voor een aanval op de g- en h-lijn. Het leek best lastig voor wit, maar in de slotfase werd ik vakkundig weggetikt.

Loek op bord 1 kreeg (op zijn verjaardag!) een veelbelovende stelling en leek af te wikkelen naar het volle punt. Helaas miste hij  in het verre eindspel het verdiende cadeau, ook dankzij het hardnekkige tegenspel van de zwartspeler.

Een kleine nederlaag met wat pech tegen een sterker team. Goed dat we ons niet hebben teruggetrokken.

Eerste gewin voor Het Spaarne N2 Het Spaarne N2 - Chess Society Zandvoort N2 4½-1½

Gepost op door — Geen reacties ↓

Ons tweede team in de NHSB-competitie is begonnen met een nuttige overwinning op Chess Society: drie keer een 1 en drie keer een ½ maakten een uitslag van 4½-1½.

Doordat het eerste team nu ook een zestal is geworden is de samenstelling van alle teams t.o.v. vorig seizoen nogal veranderd. Jan Vos, Keimpe Knijft en Joost Jansen, die vorig jaar nog vaste krachten waren in Het Spaarne N1, behaalden gedrieën 2½ bordpunten in deze wedstrijd. Jeroen Loos, Pim Abbestee en Sybe Terwee kennen we nog van het “oude” N2 en zij voegden in totaal 2 bordpunten toe. Pim en Sybe komen dit jaar uit voor Het Spaarne N3, maar zij speelden mee als invallers voor Paul Neering en Richard Breurkes.

Het eerste punt kwam al snel binnen en was van Keimpe:

Oei, dat ging hard!

Op bord 2 speelde Jeroen een solide partij tegen Boudewijn Eijsvogel. Jeroen is (net als Jan) oud-lid van Chess Society en kende zijn tegenstander dus door en door. Remise was de logische uitslag, maar een knap resultaat omdat Jeroen net terug was van vakantie en in juni zijn laatste serieuze partij had gespeeld.

Dat laatste gold trouwens ook voor Joost. Hoewel hij gedurende de lange toernooizomer als arbiter genoeg schaken in de bagage had was het zelf hanteren van de stukken toch weer even wennen. Zijn partij tegen Kees Koper kende een grappig moment op zet 25 (zo vaak zie je niet 6 nullen op een rijtje):

Sybe was steeds in het voordeel tegen Kjeld Broekhaus en tikte de partij netjes uit naar winst.

Pim had in zijn partij tegen Jeannot Tuijnman een stuk moeten geven voor twee pionnen, maar behield een speelbare positie en kon later het stuk weer terug winnen (ook voor twee pionnen), waarna een gelijk eindspel resteerde. Dit was het winnende halfje: 3½-1½.

Wedstrijd voorbij? Nee, geenszins, alle aandacht ging nu uit naar de hoofdmaaltijd:

Lang vreesden we dat Jan het niet ging redden, maar hij zorgde voor een prachtig slotakkoord.