(foto: S. Schilthuizen)
Tijdens de laatste speelronde feliciteerde runner-up Aad de Bruijn uw verslaggever als winnaar van de interne competitie 2025-2026 en voegde er plagerig aan toe: je bent de terechte winnaar als meest consistente, onbewust bekwame speler van de club, zal ik maar zeggen.
Ik moest er om lachen en antwoordde: ik had het vers geboren clubkampioenschap een paar weken geleden al in eigen woorden benoemd als: koning Eenoog zijn in het land der eenogen. Primus inter paris, voor zolang het duurt.
Een derde titel dus voor ‘dr Schill’, en ’titel’ is een overdreven woord als je weet hoe klein onze club is, en hoe ‘verheven’ ons schaakniveau. Anderzijds: de kleinschaligheid en gastvrije uitstraling van de club zijn niet geringe aantrekkingsfactoren voor honkvaste clubleden en misschien voor ….. nieuwkomers (welkom, Tom!)! Lang niet iedereen komt naar de clubavonden voor het schaken alleen, voor een genadeloos streven naar een prachtig, van te voren volledig doorrekend stukoffer dat leidt tot mat in vijf (Pe5xf7). Misschien wel niemand, ik zeker niet. Desalniettemin: we moeten kijken naar de toekomst van de club, want de tijd schrijdt onverbiddelijk voort.
–0–
Bingewatchen
Als u zich nog niet heeft laten verleiden tot het bingewatchen van nachtelijke voetbalwedstrijden (het WK voetbal 2026 stinkt om meerdere redenen als een ongeopende doerian), kunt u zich hieronder verlustigen aan tactische snapshots en leuke potjes uit de laatste speelronden. (Antwoorden op de snapshot-opgaven staan onderaan dit schrijven.)
We beginnen met een teaser uit de voorlaatste ronde (4 juni jl.), uit de ontmoeting Schilthuizen – Van Hartingsveldt. Roland had in het vroege middenspel onnodig een kwaliteit verkwanseld, zich daarna teruggevochten met een gevaarlijk vrijpion op c4 die door een loper op d3 werd beschermd. Ik besloot de kwaliteit terug te geven na een door Roland afgeslagen remise-aanbod. Toen stond het zo (stelling na 37 Txd3):
Gedachteloos ruilden Roland en ik pionnen op g5 en besloten even later tot een puntendeling.
Vraag 1: Hoe had wit een zeer goede winstpoging kunnen wagen na 41….a5?
–0–
Beschwindelung
Nog een leuke makkelijke tactic? Aad de Bruijn beschwindelde (of hypnotiseerde (?)) Jan Vos twee rondes terug vanuit een dubieuze stelling, met een donderslagmat tot gevolg. Kijkt u mee?
Deze zet kan met gemak als unforced error worden geduid, om in tennistermen te spreken. Misschien was witspeler Vos dromerig op weg naar het weven van een kunstig matnet rondom de op de tocht gezette zwarte koning, maar zwart heeft nu geen matnet nodig om de witte monarch op te brengen.
Vraag 2: Hoe wint zwart op slag?
–0–
Eenogigheid
We gaan door naar Paul Ruber en Schill die in diezelfde speelronde (28 mei) een snelle remise speelden en de partij grondig analyseerden onder het genot van een glaasje port. Er bleek toch een groot lek in onze diepzinnige analytische overwegingen te hebben gezeten, toen we ieder afzonderlijk de partij thuis door de enginemolen haalden. Een week later konden we allebei grinniken om onze eenogigheid. Conclusie: ik was ontsnapt aan mijn eerste nederlaag.
Zwart (ik) heeft zojuist geblunderd door met de loper te slaan op e5.
Vraag 3: Paul antwoordde met 12. Lc4 en zwart ontsnapte met een blauw oog dat de engine hem thuis pas bezorgde. Maar wat is de beste zet voor wit in deze stelling in plaats van 12. Lc4?
–0–
Streng voor jezelf
Jeroen Loos speelde eind april een puike partij tegen Jan Vreeburg:
Vraag 4: Jeroen was achteraf streng voor zichzelf en gaf deze zet twee vraagtekens, want wit heeft beter. Welke zet is in deze stelling sterker dan 15.De2 (even met de curser terug)? (De partij staat in zijn geheel als PS onderaan dit verslag.)
–0–
Laatste speelronde (11 juni 2026)
In de laatste speelronde werd er op liefst zes borden geschaakt en kwam nog aardig wat siervuurwerk tevoorschijn. Pim Abbestee zag zich tegen Piet Hein Koning al snel in de rol van lijdend voorwerp geduwd:
Met deze pionwinst overvraagt Pim zijn troepen die nog op een mobilisatiebevel zitten te wachten.
Vraag 5: Hoe profiteert wit?
–0–
Keimpe Knijft speelde tegen Jan Vreeburg een opening die gruwelijk mislukte, met een dame die vroeg op pad ging. Resultaat: een lelijke dubbelpion op de e-lijn en een achterstand in ontwikkeling. Voeg daarbij een onderbewuste weigering een lange rokade uit te voeren en een verkrampte positie was het gevolg:
Vergeef me, Keimpe. Ik wilde alleen het slot van de partij laten zien, vanaf 22. ….Pec6, maar mijn schaakengine heeft er geen zin meer in aan mijn opdrachten gehoor te geven (en dat is een grove schending van een van Isaac Asimovs robotwetten).
–0–
Ontluistering door een rekenbot
Haalt men de versgespeelde partij na thuiskomst door de gehaktmolen van de bijna alwetende rekenbot, dan zijn dier / diens bevindingen vaak ontluisterend voor de menselijke geest. In de laatste speelronde overkwam mij het omgekeerde: zetten die ik tijdens de partij tegen Jeroen Loos te impulsief deed en verdacht / incorrect vond, bleken de eerste keus van HIARCH zusofzo. Voor een (1) keer! En ik had mijn telefoon niet op het toilet verstopt noch toegang tot de wijze adviezen van Hans Niemann via een directe lijn in een van mijn oren. Onbewust bekwaam gespeeld zogezegd, maar liever houd ik het wat deze congruentie betreft op een gezonde dot schaakintuïtie die mij al sinds mijn kindertijd met wind in de rug aan komt waaien (een flinke dosis ijdelheid is uw verslaggever ook niet vreemd :)).
–0–
Plofkraakzet Pe4-d6!
De plofkraakzet van dit seizoen kwam van de hand van Piet Hein Koning, die in een niet al te troostrijke stelling zijn kans greep om verwarring te zaaien in het zwarte kamp.
De zet verdient een uitroepteken, niet omdat de plofkraak een flinke buit opleverde, maar vanwege de onverwachte creativiteit (ik heb FIFA-baas Infantino nog niet gebeld om stante pede een originaliteitsprijs in stellen, mocht de ijdele Zwitserse blinkerd interesse hebben in lagelandenschaak van hoog origineel niveau. Mijn excuses daarvoor, PH.)
Hieronder de partij voor de liefhebbers:
–0–
Na dit alles: is dit amusante foutenfestival nu juist een bewijs van bewuste onbekwaamheid of van onbewuste onbekwaamheid?
In ieder geval, uw verslaggever groet u op weg naar snelschaak bij De Waag misschien. En op weg naar nieuwe ergernissen over overbetaalde / overbelaste profvoetballers in oranje shirts, een vroegtijdige uitschakeling door Brazilië of Marokko (eerst maar eens een puntje halen tegen Japan), en over een toekomstige wereldkampioen die in elke wedstrijd vermoedelijk een penalty krijgt (Argentinië kreeg er tijdens het WK van 2022 in Qatar maar liefst vijf in vijf wedstrijden, waarvan vier benut door Messi, en dan zou je achteraf kunnen beweren dat Messi die penalty’s afdwong met zijn geniale dribbels, ach ja…). Kijkend naar Brazilië-Marokko erger ik me ook al aan de gouden letters ‘FIFA’ die bij elke herhaling kapitaal op het tv-scherm verschijnen. Het toernooi is 5 wedstrijden onderweg. Saibari scoort na een schitterende dieptepass van Diaz 1-0!
Desalniettemin waag ik me in navolging van lullo Van Binsbergen aan de onweerstaanbare leus: WE WORDEN WERELDKAMPIOEN! Misschien vindt die leus zijn oorsprong in een nog steeds na-ijlende hunkering uit het wonderjaar 1974.
Schill
Oplossingen snapshots:
Vraag 1: (Schilthuizen-Van Hartingsveld): Wit speelt 42. h5!
Vraag 2: (Vos-De Bruijn): 27 …. Txh2+ 28. Kxh2 Th8mat.
Vraag 3: (Ruber-Schilthuizen): 12. Lf3! En zwart verliest een stuk (12 …. c6 13 c4 of 13. … Pb6, ruilen op d8 en de loper op e5 gaat verloren.
Vraag 4: (Loos-Vreeburg): 15. Pxc4 dc4 16. d5 Ld7 17.dxc6 bxc6
met licht voordeel voor wit.
Vraag 5: (Koning – Abbestee):
–0–
P.S. Loos-Vreeburg:
En … o ja…. hieronder de partij Loos-Vreeburg in zijn geheel:
Ehm… Primus inter pares.