Spaarne 1 – Purmerend 2 3.5-4.5

Spaarne 1 begon de laatste wedstrijd in klasse 4D met vier invallers (Theo Kroon, Paul Neering, Keimpe Knijft en Piet Hein Koning). Anders dan Purmerend 2 had Spaarne 1 zich al veilig gespeeld, in de eerste helft van het seizoen. Helaas was de nederlaag tegen Purmerend de vierde op rij. De invallers behaalden gezamenlijk 2 uit 4, een halfje meer dan de ‘overgebleven vaste kern’ binnensleepte (1,5 uit 4), omdat niemand daarvan won en Aad de Bruijn helaas verloor.

Theo Kroon debuteerde met wit op bord 2 tegen Pim Jekel en wist als enige speler aan Spaarnezijde zijn partij te winnen. We komen erin op de 25e zet:

 

Theo sloeg onverbiddelijk toe met een lekkere combinatie die net een zet dieper moest worden berekend dan Theo en uw verslaggever (als toekijker op bord 1) deden, namelijk tot een zet of vijf. Hoe wint wit materiaal?

–0–

Ikzelf speelde met zwart op bord 1 (ter vervanging van vaste eerstebordspeelster Colleen Otten – ze werd deze jaargang topscorer). Het werd van mijn kant een moeizame partij. Witspeler Van der Velpen koos voor een vroegtijdig h2-h4-h5xg6 om de zwarte koning zo spoedig mogelijk kiel te halen. Daarin slaagde hij bijna, omdat ik het vroege middenspel niet nauwkeurig genoeg speelde. Na dameruil ontstond een eindspel met een pluspion voor wit. Goede winstkansen voor wit dus, ook in het dubbele toreneindspel dat op de 26ste zet ontstond. Gelukkig kon ik na de veertigste zet de remisehaven binnen zeilen.

 

 

Uitgeblust bestelde ik een nulpuntnul. Dit kon ik allerminst een plusremise noemen. Bijna alle partijen waren inmiddels ten einde. En Purmerend had de broodnodige matchpunten al op het droge. Tussenstand: 2.5-4.5. Aad de Bruijn had naar eigen zeggen slecht gespeeld en verdiend verloren. Hoofdschuddend fietste hij tegen de avond weg, maar ik vermoed dat zijn schaakmoraal niet gebroken is. Er komt altijd een nieuwe partij!

Frans Arp remiseerde met Rob van Someren, nadat hij vlak na de opening besloten had twee stukken voor een toren te ruilen. Tegenstander Van Someren bood op een gegeven moment een puntendeling aan, wellicht om de score naar 4.5 te tillen. Van de partij van Piet Hein Koning, die ook zijn debuut maakte in Spaarne 1, heb ik bijna niets gezien. Vanuit een Caro-Kann verkreeg hij een speelbare stelling waarin hij streefde een paard op voorpost c5 neer te zetten. Dat lukte, maar helaas overzag hij een zet later een tactisch trucje van tegenstander De Boer die hem de kwaliteit kostte (Le8-g6). Daarna bezorgde PH de zwartspeler nog enige spannende momenten, maar het zwarte materiële voordeel bleef bewaard:

 

 

Leo Littel, Keimpe Knijft en Paul Neering speelden remise. Alleen de partij van Theo was nog gaande:

 

–0–

Purmerend 2 won dus nipt door winstpartijen op de borden 3 en 8, maar de zege was niet genoeg om degradatie naar de vijfde klasse te voorkomen. Concurrent De Waagtoren 3 speelde namelijk verrassend gelijk tegen kampioen Philidor Leiden 2 en kwam daarmee op 6 matchpunten, een meer dan Purmerend 2 bemachtigde. Volgens het KNSB-reglement zouden de ‘vijf slechtste nummers 9 degraderen naar de 5e klasse’. Als ik goed heb gerekend zou Purmerend 2 dan een monsterzege in Heemstede hebben moeten halen om buiten schot te zijn gebleven.

 

Schill

 

	Spaarne 1			Purmerend 2
	Schilthuizen, A.P. (Sander)	1984		Velpen van der, F. (Frank)	2005	½ – ½
	Kroon, T. (Theo)	1984		Jekel, P. (Pim)	1997	1 – 0
	Bruijn de, A. (Aad)	1920		Smits, P. (Peter)	1970	0 – 1
	Arp, F.L. (Frans)	1928		Someren van, R. (Rob)	1928	½ – ½
	Littel, L. (Leo)	1843		Visser, S. (Sanne)	1926	½ – ½
	Neering, P. (Paul)	1833		Felten, N. (Nico)	1888	½ – ½
	Knijft, K. (Keimpe)	1823		Someren van, V. (Vincent)	1887	½ – ½
	Koning, P.H. (Piet Hein)	1794		Boer de, M.R.R. (Max)	1854	0 – 1
	Gemiddelde Rating:	1889		Gemiddelde Rating:	1932	3½-4½

 

De eindstand in klasse 4D: