Het Spaarne-1 tegen De Wijkertoren-2. Winst 4½-3½!

Foto: Jan Groenenberg.

De thuiswedstrijd tegen de spelers uit Beverwijk/Wijk aan Zee leek helemaal niet zo goed te gaan met, objectief gezien, verloren stellingen voor de onzen op verschillende borden, terwijl de middag vorderde.

Maar soms breekt de zon door, zoals bij Jan Vos die matchwinner werd op bord 7 en een evaluatie schreef van zijn partij:

Een partij met veel spektakel. De focus ligt aanvankelijk op de damevleugel. Na pionverlies met ook nog initiatief voor wit en een dolk van een pion op e6 zie ik het somber in. Vervolgens verspringt de activiteit naar de koningsvleugel waar wit een veelbelovende aanval langs de h-lijn krijgt. Die loopt vast, waarna zwart de baas blijkt te zijn op de damevleugel, een pion voorkomt en de zon begint door te breken. Het spektakel wordt afgerond met wederzijdse promotie waarna zwart afruil van de dames afdwingt en een gewonnen eindspel overhoudt.

Het commentaar bij de Hollandse partij is van Sander Schilthuizen met een aanvulling van mij (Aad).

Tegen het eind van de middag liep ik langs het 3e bord van Peter Uylings en Frans Arp en vroeg Uylings of dat zijn witte koning op de achterste rij was. De stelling leek totaal verloren voor Frans. Vorig jaar verloor ik een attractieve partij van Uylings, waarin ik een en ander betreurde, maar tevreden was over ons spel en ook over het schaakspel in het algemeen.

De stelling is ontstaan uit de Ruy Lopez, Morphy Defence. Sander heeft deze partij met twee gezichten van commentaar voorzien. Wonderen lijk je te kunnen afdwingen als je Frans aan het werk ziet.

Sander Schilthuizen op bord 5 speelde iets symmetrisch wat op hoog niveau gespeeld wordt. In de kleine marges wist hij met zwart toch een pion te winnen, maar het toreneindspel met 4 tegen 3 pionnen bleef remise.

De partij vanaf zet 11 met zijn commentaar:

Het volgende fragment is uit mijn partij op bord 6 tegen Leon Jacobs. Hij vertelde zijn KNSB-debuut te maken na 40 jaar niet geschaakt te hebben. Afgehaakt toen hij 13 of 14 was. Door de leuke training die zijn kinderen kregen op de club met de Stappenmethode wilde hij weer spelen, na op hoog niveau gebridged te hebben.

Ik herhaal een variant tegen de Sveshnikov uit een eerdere externe partij, die zich gunstig ontwikkelde voor de witten. Hier blijkt mijn “sterke” loper op b6 lucht te happen, en de zwarte ontwikkeling op de koningsvleugel niet te hinderen. Robbie Hartoch leerde mij ooit in een partij dat mijn optisch sterke zwarte paard op b4 in het Frans ook zo’n stuk was. Een dode octopus eigenlijk. Ik zal u niet vermoeien met dit verkeerde concept. In het eindspel kon ik met wat slimmigheden de balans bewaren.

Als je de artistieke kant van het schaken waardeert wil je je kunsstukjes wel laten zien. Ben je meer wetenschappelijk ingesteld als schaker, dan heb je meestal geen bezwaar tegen toetsing door anderen of de engine. Dat kan soms ontluisterend zijn voor je meesterwerkje trouwens. Als je schaken vooral een sportieve activiteit vindt dan is het natuurlijk niet handig om je geheime wapens prijs te geven of je “zwakke backhand”te tonen en lever je de notatie liever niet in. Bang dat iemand je op een zolderkamertje aan het ontleden is voor een volgende partij. Vind je het allemaal een spelletje dan laat je je formulier opgevouwen in de kantine liggen onder je bierglas. Zelf vind ik het wel leuk als ze me opzoeken in mijn lievelingsrepertoire.

Zo, dan komen we aan de bijna hilarische partij op bord 1. Oude kennissen en Colleen Otten geeft commentaar.

Paul Neering op bord 8 speelde vrij vlot remise. Bij Loek Veenendaal op 2 leek er een betere afwikkeling in te zetten door tussendoor op g7 te slaan i.p.v. op f6. Ik hoop nog op een verheldering van Loek’s kant, misschien zagen Colleen en ik het verkeerd. Theo Kroon verloor helaas, maar verkocht zijn huid zo duur mogelijk en was als laatste aan het vechten. De eindstand kwam daarmee op 4½-3½. Ik zag in de mail een felicitatie van Leo Littel die met vakantie was.

De foto van de zeearenden is met toestemming van de fotograaf geplaatst. Onze arbiter en vogelliefhebber Joost Jansen was zo vriendelijk een en ander te regelen.

 

De stand in 4D:

Verslag: Aad de Bruijn.

 

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *