Spaarne N1 – Kijk uit N1 4-2 Licks and brains / Eric Vloeimans / papegaaiensoep / een blinde vlek voor Lg7-e5 (hèhè!)

(foto: Sander Schilthuizen)

Colleen Otten zette me af voor mijn huis en zei: nou, misschien tot vanavond dan. Het was half een ’s nachts en de NHSB-wedstrijd tegen Kijk uit was met 4-2 gewonnen. Met haar opmerking verwees ze naar mijn eerdere aankondiging om de clubavond van Kijk uit eens te bezoeken. Die is op vrijdagavond. Maar ik moet even kijken hoeveel energie ik morgenavond heb, had ik erbij gezegd. Misschien werd mijn ‘halve belofte’ wel op gang gebracht door haar opmerking dat die clubavonden tot ver na het middernachtelijke uur kunnen duren. Er doemde mij een beeld op van verstokte IJmuidense schakers die onder het genot van een glaasje port of een kopje vage Bengaalse thee spontaan een snelschaaktoernooitje beginnen op de late avond en dat met de nodige zelfspot en hilariteit over weggegeven stukken tot een tevreden einde brengen, diep in de nacht. En wellicht was er ook nog een clubgenoot zo schappelijk geweest vlak voor twaalven een portie of acht döner kebab op de Lange Nieuwstraat te halen. En dan na de laatste toernooizet: Tot volgende week! Tot volgende week! Zo blijft een kleine club in leven.

Kom daar eens om bij Het Spaarne. We zouden barvrouw Asja een vorstelijk salaris moeten bieden om tot diep in de nacht bubbelwatertjes en papegaaiensoep te serveren. Toen ik thuis mijn partij tegen Dick Wijker door de digitale gehaktmolen haalde, besefte ik dat ik de vrijdagavond in de Haarlemse muziektempel PHIL zou doorbrengen. Even vergeten! Big band Licks and Brains had trompettist Eric Vloeimans uitgenodigd om samen de avond door te schetteren, dampend, roffelend, funky en jazzy, een poëtische solo blazend als eerbetoon aan een Zuid-Afrikaanse jazzcomponist (Calypso minor). Geen spijt van! (Ex-vrouw  C. was ook vergeten dat we tickets hadden. Aanstaande woensdag 14 oktober spelen ze in het Haventheater in IJmuiden – ja, IJmuiden heeft theaters. Ik kocht vrijdagnacht nog eens twee tickets. (haha))

–0–

De clubavond van afgelopen donderdag (0810) werd goed bezocht. Er waren maar liefst zeven partijen voor de interne competitie (weer!) en een remise tegen Jeroen Loos bracht Keimpe Knijft aan de kop van de ranglijst. Van die interne partijen heb ik weinig gezien noch van de partijen van mijn teamgenoten in de NHSB-wedstrijd tegen Kijk uit. Alleen Loek Veenendaals partij op bord 2 heb ik redelijk goed kunnen volgen, omdat ik ernaast zat. Hij voerde een beter staand toreneindspel vlotjes en accuraat tot winst. Tegenstander André Kunst kon geen vin verroeren door de wurgende druk van twee witte torens op pion f7 (vanaf c7 en f4).

–0–

Aad de Bruijn was de enige die verloor. Onderstaande stelling bood weinig kansen op meer dan remise, totdat tegenstander Hamersma een fout maakte en dameruil aanbood. Aad: Allang van te voren wist ik dat dat winstkansen zou bieden, omdat ik dan met de koning op de damevleugel naar binnen kon wandelen. Voor open doel trapte ik in de grond en dat is pijnlijk. De twijfel sloop er in; het probleem met zetdwang is dat de prijs zo hoog is. Secuur rekenen tot het eind was een te moeilijke opgave. Hieronder het fragment:

In de partij deed Aad niet het winnende 30. Lb5 / 31. Lb5, maar werd juist zelf instructief in zetdwang gebracht, verloor pion d5 en de rest: 0-1.

–0–

Op bord 1 speelde Colleen Otten tegen goede schaakbekende Ingmar Visser:

–0–

Mijn partij tegen Dick Wijker op bord 3 werd na een slap begin interessant door opportune witte paardzetten (Pf3-g5, Pc3-e4) en een pionoffer van mijn kant op zet 15 (….Dd5-h5). De witte dame dreigde ingesloten te worden en verbande zichzelf naar de damevleugel. Daarna had zwart groot voordeel, maar talmde om nog een stuk bij de aanval te betrekken (Lg7):

–0–

Jan Vos versloeg op bord 5 Andries Visser en bracht daarmee de winstmarge op +2.  Leo Littel had vroeger op de avond geremiseerd.

Een leuke bijkomstigheid op zo’n schaakavond: aan de bar napraten over de partij, met tegenstander Dick Wijker. Uit het hoofd. Glaasje port en bubbelwatertje erbij. Wijker, luchtig: toen jij Pxe2 speelde doemde er een probleempje op met loper-g4, want ik had al impulsief h2-h4 gedaan. Zonder bord analyseren is leuker, zelfs als je verloren hebt. Veronderstel ik.

 

Schill

 

Het Spaarne N1 – Kijk uit N1 4-2

Colleen Otten (2084)- Ingmar Visser (2003) ½ – ½

Loek Veenendaal (1981)  – Andre Kunst (1904) 1 – 0

Sander Schilthuizen (1971)- Dick Wijker (1885) 1 – 0

Aad de Bruijn (1914) – Peter Hamersma (1815) 0 – 1

Jan Vos (1899) – Andries Visser (1768) 1 – 0

Leo Littel (1791) – Jan Geus (1752) ½ – ½

 

PS Stel aan een chatbot de vraag: wat is papegaaiensoep? en je krijgt dit als antwoord:

‘Papegaaiensoep is letterlijk soep van papegaaien, maar het woord kan ook als grap of bijnaam worden gebruikt. De betekenis hangt af van de context.

  • 🍲 Letterlijk: soep waarin papegaaienvlees wordt verwerkt. Het is geen gangbaar gerecht in Nederland.

  • 🦜 Figuurlijk of als grap: een verwijzing naar iemand die steeds hetzelfde herhaalt, zoals een papegaai die napraat.

  • 📖 Als bijzondere naam: het kan ook een lokale benaming zijn voor een specifiek gerecht of een uitdrukking.

Waar ben je de term ‘papegaaiensoep’ tegengekomen? Bijvoorbeeld in een restaurant, in een verhaal of als grap? Dan kan ik je de precieze betekenis vertellen.‘

Bij papegaaiensoep denk ik altijd aan Fritz Korbach (1945-2011), de voetbaltrainer. Leo Littel weet heel goed hoe papegaaiensoep smaakt (en ik trouwens). Toch, Leo?

 

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *