Paul pakt een mooie scalp Chess Society Zandvoort N1 - Het Spaarne N1 3½-2½

Gisteravond is de wedstrijd van ons eerste team in Zandvoort gespeeld. Die stond oorspronkelijk gepland in december, maar omdat op die datum de zaal niet beschikbaar was is toen een nieuwe datum in februari afgesproken. Wij dachten toen dat we op 21 februari wel een sterk zestal beschikbaar zouden hebben, maar naarmate de dag dichterbij kwam bleek dat meerdere vaste spelers en ook invallers toch verhinderd waren, zodat we uiteindelijk met twee invallers uit het tweede en een invaller uit het derde team kwamen opdagen.

Het team van Chess Society is een van de sterkste formaties in de 1e klasse B en zij traden wél aan in nagenoeg de sterkste opstelling. Niettemin zat de stemming er bij ons goed in en er klonken opmerkingen als “we gaan ze eens een poepie laten ruiken”.

Schaken is wat dat betreft een prachtig spel en als je nou eens begint vanaf zet 1 alleen maar goede zetten te doen, wie weet hoe ver je dan komt. Zo begonnen we ook aan de wedstrijd en natuurlijk loop je dan tegen tegenvallers aan (Aad verloor, ik stond zelf na verloop van tijd ook niet best meer), maar Loek pakte een halfje op bord 1 en de grootste verrassing kwam van Paul op bord 3: die won (daarover zo dadelijk meer)!

Nadat ik mat was gezet (ach, het was uiteindelijk mat in 3, dan gun je het je tegenstander ook wel om die op het bord uit te voeren) stonden we dus 2½-1½ achter. Ik had gezien dat de stellingen van Leo en Joost moeilijk te duiden waren, maar ik had ook dorst. In de bar hoorde ik van een Zandvoorter dat hij zich ernstig zorgen maakte of ze de wedstrijd nog wel gingen winnen. Hé, zo had ik het eigenlijk nog niet bekeken, ik was blijkbaar nog bezig mijn nederlaag te verwerken.

Terug in de speelzaal bleek dat de wedstrijd plotseling al was afgelopen. De beide partijen waren remise geworden en we hadden dus met “slechts” 3½-2½ verloren.

Geen slechte uitslag, zeker gezien onze opstelling en die van hun, maar het grootste compliment ging deze avond natuurlijk naar Paul!

Zijn tegenstander, een FM (FIDE meester), speelt sinds het vorige seizoen voor Chess Society en had tot deze wedstrijd voor die club alleen nog maar gewonnen (4 uit 4 in 2023/24 en 2 uit 2 in 2024/25).

Paul speelde in zijn bekende onverschrokken stijl, won een kwaliteit, gaf die kwaliteit weer terug om een vrijpion te laten oprukken, offerde nog een kwaliteit om een tweede (verbonden) vrijpion erbij te krijgen en die pionnen waren daarna niet meer te stuiten. Nou ja, ik kan het allemaal wel vertellen, laten we de analyse van de winnaar zelf maar gaan lezen:

 

Chess Society Zandvoort N1 – Het Spaarne N1 3½-2½

bord 1: Christiaan Houpst – Loek Veenendaal ½-½

bord 2: John Cornelisse – Aad de Bruijn 1-0

bord 3: Erik van den Dikkenberg – Paul Neering 0-1

bord 4: Sven Broersma – Leo Littel ½-½

bord 5: Luuk de Man – Joost Jansen ½-½

bord 6: Olaf Cliteur – Bert Bergshoeff 1-0

De uitslag rapidavond

Het was gisteren rapidavond. Twintig deelnemers, veel van de bekende namen, maar ook wat nieuwe gezichten. We speelden 5 ronden, met 15 minuten bedenktijd. Geen toegevoegde tijd per zet, dus dat betekende soms bloedstollende tijdnoodduels en het bijbehorende gebeuk op de klokken. De sfeer bleef vriendschappelijk. Toen alle rook was opgetrokken zagen we de einduitslag:

1. Paul Ruber 4½

2. Paul Neering en Keimpe Knijft 4

4. Bré de Roo 3½

5. Jeroen Loos, Paul Mathot, Abdul Akkad en Alex Bogicevic 3

9. Bert Bergshoeff, Marco Deurloo, Henk Post en Joris van Leeuwen 2½

13. Robert Balm, Lars Veltman en Joël van der Horst 2

16. Frank Sala en Ted Bijvoets 1½

18. Casper de Koning en Youssef Ibrahim 1

20. Sinan Saritas 0

Tunnelvisies keizercompetitie, ronde 18

Afgelopen donderdag ging de eerste NHSB-competitieronde na Tata weer van start. Ons eerste team speelde thuis tegen Vredeburg, een team waar we de laatste jaren wel vaker tegen gespeeld hebben. Ze worden door de tijd heen steeds wat sterker en dat was ook deze keer te merken. Ondanks een overwinning op bord 5 van invaller Jan Vos gingen we er vrij hard af (2-4) en zo komt in wat een rimpelloos seizoen leek te worden plotseling de degradatiezone toch weer in zicht. Even in de beugels nog voor de laatste wedstrijden!

Intern was de opkomst ook ineens weer veel hoger en zo hadden we een mooie volle speelzaal. Part-time lid Roland liet tegen Paul R opnieuw zien potentieel bij de top van onze club te behoren (remise), Paul M en Keimpe kwamen na een verwoed gevecht ook tot datzelfde resultaat, Sybe en Pim spijkerden hun klassement wat bij met fraaie zeges en Peter en Wim E deelden het punt.

Frank S en ik speelden tegen twee van de nieuwkomers. In mijn partij tegen Lars kwam ik zwaar in de problemen door een gecombineerde aanval waarbij hij al zijn stukken goed gebruikte. Na heel veel verwikkelingen lukte het me om in een toreneindspel te belanden waarin mijn ene vrijpion de doorslag gaf. Lars heeft op chess.com een rating van 1000, maar ik zeg jullie wat, die is keihard op weg naar 1500, misschien wel 1700.

Frank S speelde tegen Joris en van Joris ontving ik het volgende uitgebreide verslag van die partij. Leuk! Dat zouden best meer mensen mogen doen.