De interne competitie startte op 11 september en inmiddels zijn er drie ronden verspeeld. In ronde drie kon wedstrijdleider Bergshoeff boven verwachting veertien mensen aan elkaar koppelen, terwijl in het bargedeelte schaaklessen van start gingen voor een paar geïnteresseerde buurtbewoners (onder leiding van Bert en voorzitter Paul). Hieronder een paar vermakelijke partijfragmenten.
We komen erin met een fragment uit de partij Vreeburg-De Bruijn (2e ronde). Aad was al vrij snel verloren komen te staan door een dodelijke diagonaal naar zijn koning. Een kwaliteitsoffer was nog de beste optie. Aad: Ondanks schwung, schwalbe en schwindel van mijn kant, liet Jan zich niet van de wijs brengen en ontstond de volgende stelling. Ken je eindspelen, dat scheelt een hoop energie.
Opgave 1: hoe win je eenvoudig met wit?
–0–
In de derde ronde plaatste lotingsmeester Bergshoeff Frank Sala tegenover uw verslaggever. Frank is een bijzondere speler die zo nu en dan uit zijn slof kan schieten met verrassende originele stellingswendingen. Zulke zetten lardeert hij dan vaak met een ironisch ‘briljant’, hardop geuit. Ik heb twee keer van hem verloren, al is dat al even geleden. Dat tegenstanders hardop commentaar leveren tijdens de partij kan als storend worden ervaren, voor mij niet, als die tegenstander Frank Sala heet. Leuke anekdote: in een vorig seizoen (24-25) speelde ik tegen Robert Balm. We bereikten de volgende stelling met ernstig voordeel voor wit:
Robert speelde na lang nadenken 1 …Le8 en ik na kort nadenken 2. bxc6. Robert zei: oke, Sander, zullen we maar remise doen? Nee, zei ik, ik weet het net nog niet. Ik verzonk in een peins, maar besefte onmiddellijk dat Robert gelijk had. Zwart heeft een vesting en hoeft alleen maar met zijn toch gekreupelde loper op en neer te spelen in dat kleine hak. Na een minuut of wat verbeten gepieker en gelaten terugkomen op Roberts conclusie, kwam Frank aan de zijkant van ons bord staan en zei na luttele seconden hardop: ja, dit is dus gewoon remise.
Even goed schudt hij zetten uit zijn mouw die volgens de ‘Euwige regels’ afzichtelijk zijn (een paard aan de rand zetten aan het begin van de partij), en een drastisch boomerang-effect hebben op de eigen stelling, maar zelfs dan krijg ik het idee dat hij het met opzet doet, ook al weet hij dat ze niet goed kunnen zijn. Het maakt hem niet uit.
Dankzij zijn originele zetkeuze en mijn nonchalance werd de partij hieronder vermakelijk.
Opgave 2: Wit kan het nu elegant afmaken. Hoe? (oplossing aan het eind van dit schrijven)
–0–
Ronde 3 bracht Aad tegenover een sterk spelende Pim Abbestee, die echter alles vergooide met een grove blunder.
Oplossingen
Opgave 1
Mooi gezien van Jan. De situatie lijkt wat op een linksback bij voetbal die kansloos is tegen twee aanvallers. Het doel is in dit geval promotie…
Opgave 2
Tot zover!
Schill