Een nieuw seizoen daagde in klasse 4D. Nieuwe kansen om weer eens een onsterfelijke partij te spelen! Op 20 september reisde Spaarne-1 af naar een wel heel gemoedelijk deel van de Bijlmermeer. Google maps loodste Colleen Otten en ondergetekende via wandelpaden en druipend groen – het regende flink aan het begin van de middag – langs een aantal vrijstaande woontorens,…
Compromissengemodder en kortetermijndenken: met al onze techniek en wetenschap tasten we nog steeds in het duister over onze toekomst.
De mensen bewonen de aarde, samen met alle andere levende wezens. En al die wezens hebben een gemeenschappelijke agenda: overleven. Dieren en planten hebben hun strategieën om zich zo goed mogelijk te handhaven, of zelfs om hun mogelijkheden uit te breiden. Dat gebeurt in een vrij spel van krachten, dat bepaald wordt door omstandigheden die zich wijzigen. Aanpassing is het…
1965: de allerhoogste tijd voor een muzikale doorbraak
In het najaar van 1965 was ik twintig, en op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ik speelde al een paar jaar in verschillende bandjes, maar ik was ontevreden, het was te braaf allemaal. Lang haar!! Daar ging het om. Dan kwam de rest vanzelf, dacht ik wel zo’n beetje. The Rolling Stones en The Pretty Things; de Beatles en The…
Wielrennen en zo (deel 2)
Ik heb op het circuit van Sloten een keer meegedaan aan een zogenaamde trimmerskoers. Dat soort wedstrijden werd eind jaren zeventig veel georganiseerd en was bedoeld voor mensen zoals ik; jongens (nog vooral) die de nieuwe rage hadden ontdekt en dachten dat ze al iets konden. Ik werd in die wedstrijd voorlaatste, nadat ik een ronde voor het einde dacht…
Wielrennen en zo (deel 1)
In 1977 kocht ik mijn eerste racefiets. Een bruine Raleigh. Ik werd besmet met het wielervirus door een vriend van mij, die kort daarvoor een eigele Jan de Reus had gekocht en al flink aan het opscheppen was over zijn prestaties. Het sprak me wel aan; ik had opeens óók zin in een racefiets. Ik was tweeëndertig, dus de kans…
Rammelt alles plotseling Met de brommer naar de Bodensee
Paul en ik zouden op de brommer naar het Bodenmeer gaan. 1963. We waren allebei achttien jaar. Wie van ons tweeën op dat idee kwam, weet ik niet meer. Ik zal het zelf wel geweest zijn, want ik was er een jaar of zes eerder, als beginnende puber, met ons gezin ook eens geweest. Paul had een betere brommer dan…