Open Kampioenschap van Hillegom 2025. Na de derde ronde.

In november en december wordt op zes vrijdagavonden en een zaterdagmiddag het Open Kampioenschap van Hillegom gespeeld in Eetcafé Zomerzorg.

Dit jaar is het wat zwakker bezet en ook het aantal leden van onze club dat meedoet valt wat tegen. Colleen Otten, Sander Schilthuizen en Frans Arp, om een paar namen te noemen, hebben ooit meegedaan, maar dit jaar moet het van Leo Littel en mij in de A-groep en Bert Bergshoeff en Richard Breurkes in de B-groep komen. De strijd is open en er zijn al enkele verrassende uitslagen genoteerd.

De derde ronde is gespeeld en wij doen het goed. Het dubbellid  van Het Spaarne, Richard Breurkes, speelde in de 3e ronde deze woeste en inspirerende aanvalspartij. Ik heb  commentaar toegevoegd.

Bert Bergshoeff doet ook al heel lang mee. (Hoeveel jaar Bert?)

Zijn partij, die hem op 2½ uit 3 brengt:

En dan komen we bij Leo Littel. Onze nachtelijke wandelingen door verlaten Hillegom terug naar het nog verlatener station, om diep in de zaterdagochtend thuis te komen, ik in Haarlem, hij nog verder in Amsterdam zullen we maar legendarisch noemen. Hij nestelt zich met twee winstpartijen in ronde 2 en 3 (+ bye in de eerste ronde) in de top. Dit is zijn partij tegen Martin Zegstroo, een oude bekende van Leo.

Ach, we zijn nog niet op de helft, er staan sterke spelers onder ons  en eerste gewin is kattengespin, maar het vertoonde spel geeft hoop op een hoge klassering.

Mijn partij uit ronde 2. Na een overwinning in ronde 3 sta ik ook op 2½ punt.

 

Een verslag van de rest van het toernooi en hoe het na deze cliffhanger verder met de helden gaat, zal volgen.

Aad de Bruijn.

 

 

 

 

NHSB Gouden Beker Voorronde Het Spaarne tegen Schaakmat. Bekercompetitie.

Op de clubavond van 20 november 2025 zat de zaal vol. Naast de interne partijen kwamen twee teams op bezoek, Zandvoort N2 voor ons Het Spaarne N2 en Schaakmat uit Zuid-Scharwoude voor de Gouden Beker. Ik ben niet echt verguld met de term “Gouden Beker”. Het doet mij denken aan winnaars die, voor de foto, hun tanden in een gouden medaille zetten. Mooi niet.

Het Spaarne N2-zestal verloor helaas met 2-4.

Ons bekerviertal won met 3-1 door nogal eenvoudige overwinningen van Frans Arp op bord 3 en Aad de Bruijn op bord 4 met remises aan de twee topborden.

 

In de partij van Frans kwamen de scherpste varianten niet op het bord, maar het zwarte overwicht aan ervaring gaf snel de doorslag. Het commentaar is van Sander, (S) en Aad, (A) in de notatie.

In mijn eigen partij was het snel afgelopen, omdat zwart zijn vleugel liet opsluiten. Het motief is bekend, maar zwart vond geen goede oplossing.

Van Loek Veenendaal op bord 2 volgt hier zijn commentaar in dit partijfragment:

Sander Schilthuizen speelde op bord 1. En weer “Back to Black” (Amy Winehouse). Hij lijkt zijn zwart-repertoire goed op orde te hebben met zo nu en dan een frisse impuls. Het partijverloop was niet vlekkeloos.

Bij bovenstaande uitslagen zijn de ratings aan het begin van het seizoen vermeld. De nieuwe ratings bij de annotaties zijn van 1 november 2025.

Verslag;: Aad de Bruijn, commentaar bij de partijen Sander/Aad.

 

 

Eerste overwinning Het Spaarne N1 4-2. NHSB 1B Het Spaarne N1 - Wijker Toren N2 13 november 2025

Het is me wel eens opgevallen dat het serieuze schaken botst met de alledaagse werkelijkheid. Gezonde menselijke impulsen zoals hard lachen, jarig zijn, met tafels schuiven of spandoeken omhoog houden worden onderdrukt. Bij karaokende dames in de kantine of een al jaren tikkende verwarmingsbuis in de verder stille zaal zal een scheids hard ingrijpen. Er zijn natuurlijk altijd clubleden, zonder namen te noemen*, die een uitzondering vormen. Als je goed staat of een beetje doof bent heb je minder last van ruis.

*Ik heb een lijstje, maar misschien heeft u wel een ander lijstje.

Deze inleiding brengt ons bij de partijen en commentaren van onze wedstrijd voor de NHSB.

Het bezoekende team Wijker Toren N2 kwam in een redelijk sterke opstelling en toen Loek Veenendaal aan zijn bord schoof waren wij ook compleet. Frans Arp op bord 2 verloor in een op het oog kansrijke positie. Hij sloot ten onrechte de koningsvleugel om met een binnenvallende dame gevaarlijk te worden. De zwarte verdediging van Dennis Bruyn met Pf8 klopte echter en wit bleef materiaal achter.

Het commentaar is van mij.

In mijn partij aan bord 5 nivelleerde ik met zwart de stelling en bood misschien te vroeg remise. Het pakte gelukkig allemaal goed uit.

Leo Littel op bord 6 won snel een stuk en de partij:

Ik heb wat licht commentaar toegevoegd.

Colleen Otten op bord 1 remiseerde.

Sander Schilthuizen op 3 won met zwart.

Jorritsma heeft net 30…Pd4c2? gespeeld. (foto Sander Schilthuizen)

Toen alles stil werd om ons heen tikte alleen de verwarming nog, maar die was dan ook uit de tijd van de analoge Garde-klokken. In een kring van belangstellende spelers/toeschouwers speelde Loek Veenendaal met wit nog op bord 4. Verlies zou gelijkspel opleveren. Zwart had heel goed gestaan, maar verloor de grip, zelfs de remise en Loek maakte het nauwkeurig af in het pionneneindspel. 4-2 voor ons! De partij met commentaar van Sander:

De ratings in bovenstaande tabel zijn uit het begin van het seizoen.

Verslag Aad de Bruijn met commentaar en foto van Sander Schilthuizen.

Instructief eindspel.

Het eindspel van Jan Vos tegen Johan Bakker uit de externe wedstrijd Het Spaarne-1 – Opening’64 werd remise. Zwart blunderde (maar niet opzichtig) en wit ook.

Wat rommelen in een vertrouwde opening, een creatief middenspel spelen met leuke motieven, een tempoverlies dat we manoeuvreren noemen, daar draaien we onze hand niet voor om. Maar het eindspel heeft absolute kenmerken en daar val je ongenadig door de mand met een tempo meer of minder.

De laatste tijd studeer ik in de “Endgame Manual” van Dvoretsky. Moeilijk, diepzinnig, vaak boven mijn niveau. Ik ben nu bij het maken van extra tempozetten in de pionneneindspelen.

Laat dat nu net het gemiste motief zijn.

Beide spelers zagen daarna hun fout. Wit kon op instructieve wijze een zetdwangpositie bereiken en winnen.

In het eerste fragment is b5 dus een blunder van zwart. Kd6 is remise.

Het volgende fragment met het maken van een extra tempo om zetdwang te bereiken, komt uit een partij tussen Yermolinsky en I.Ivanov besproken in het boek van Dvoretsky.

Ik ben bang dat ik in een partij 1.Ke2 had gespeeld, maar met de kennis van nu….

Aad de Bruijn.

3e ronde KNSB Het Spaarne-1 – Opening’64 1 november 2025

Het was een typische herfstdag die zaterdag, wat zon en kans op een regenboog door langskomende buitjes. Op de fiets naar Heemstede met een regencape in de tas. Het Kennemer Open, een Combiteam, VAS7 (wat een club moet dat zijn!), Het Eerste ook wel de Vlaggende Roestbak of zoiets genoemd door heer Schilthuizen en onze tegenstander van vandaag, Opening’64, ieder spoedde zich naar de Schubertlaan. Mijn tegenstander niet, die had zich gemeld aan de Laan van Berlijn, maar dat is hemelsbreed niet zo ver weg.

Onze vaste arbiter Joost Jansen leidde een wedstrijd in de Meesterklasse dus was Paul Neering in zijn element als wedstrijdleider, speler aan het eerste bord van het Combiteam (met remise) en vraagbaak. Dat hij niet tegelijkertijd een moppie muziek bracht was een teleurstelling. Door eigen beslommeringen op het bord heb ik niet veel van de andere partijen of het scoreverloop gezien. De beschikbaar gestelde notaties en commentaren geven dit verslag vorm in samenwerking met Sander Schilthuizen.

Op bord 1 speelde Colleen Otten, hier is haar commentaar:

Loek Veenendaal op 2 verloor helaas. Volgen er nadere details dan zal ik die plichtsgetrouw verwerken.

Sander Schilthuizen op bord 3 speelt graag met zwart en Scandinavisch, ik kan daar over meepraten…

Op bord 4 speelde Paul Ruber. Zijn partij met een Puzzelrushopgave op zet 20.

Frans Arp op 5 is na de centralisatie van de zwarte dame aan zet in het volgende fragment:

Op een lager bord is het iets gemakkelijker scoren en worden foutjes minder snel afgestraft. Mijn partij op bord 6.

De partij op bord 7 van Jan Vos telde ook veel zetten waar hier het eerste deel van te zien is. Rond zet vijftig  ging het nog bijna mis door een zetdwangmogelijkheid voor wit.

En dan onze superinvaller op 8 (voor Leo Littel die op vakantie was). Yashin van Kesteren speelt niet zo vaak en dat is jammer, hij kan op alle borden terecht. De strategische aanpak in deze partij maakt indruk.

De einduitslag 5.5-2.5  brengt ons al op 5 matchpunten en een tweede plaats.

Aad de Bruijn.

Rapidtoernooi De Uil 11 oktober 2025.

Elk jaar in oktober organiseert schaakclub De Uil uit Hillegom een aardig rapidtoernooi.

Nog leuker zijn de 4-Kampen in juni met prijzen in natura zoals te veel paling voor 2 personen of mijn favoriet : de fruitmand.

“Dan levert het tenminste nog wat op, dat schaken” Citaat voor jullie onbekend…

In de hoofdgroep of de 8-Kampen, die op sterkte worden ingedeeld, doen altijd een aantal spelers van Het Spaarne mee.

Voor de volledige uitslagen http://schaakclubdeuil.nl

Frank Sala met maar 1½ punt in Groep E sprak ik even. “Ik bedenk te veel leuke plannetjes en dan kom ik in tijdnood en ga door mijn vlag”. Met 18 minuten en 5 sec./zet increment is er natuurlijk minder speelruimte voor een groot denkraam. Dat inventieve spel van hem komt meer tot zijn recht in de klassieke partijen.

Bert Bergshoeff, een groep hoger in D, beweerde (het glas is half vol) de middenkampioen te zijn. Zie tabel. Met 3 punten eindigde hij inderdaad in de middenmoot.

In groep B zal Keimpe Knijft niet tevreden zijn geweest met 2 uit 7. Ik heb hem niet gesproken, maar dat hij beter kan is duidelijk. Vorig seizoen viel hij op met overwinningen op enkele “toppers” in de interne competitie.

Als 1800/1900-speler, zoals ik, krijg je meestal de keus om klappen te krijgen in de hoofdgroep of vriendschappelijk met gelijkgestemden en oude bekenden ook klappen te krijgen in de hoogste 8-Kamp.

Loek Veenendaal en ik speelden in de slangenkuil, het piranhabad of ook wel het haaienaquarium met twee grootmeesters die wij wisten te vermijden.

Het oneven aantal van 17 spelers leverde ons beiden, met 5 anderen, een wat langere pauze op in de loop van het toernooi. Reglementair punt dus.

Cok Ippel schijnt Frans Arp nog gesmeekt te hebben om mee te doen hoorde ik van Frans, maar die kon echt niet.

De Hoofdgroep

Thomas Beerdsen won met 6 uit 7 gevolgd door Erik van den Doel en de elke dag sterker wordende Rik van Rootselaar,  met 5 punten.

Loek scoorde onder zijn niveau met 2½ en ik er er wat boven met 3½ punt.

De aanleiding voor dit verslagje is eigenlijk het onevenwichtige gerecht dat er in de 7e ronde op mijn bordje kwam. Maar ja,  je kan natuurlijk niet, als een echte schaker,  eerst alleen over je eigen kansen en missers zeuren.

Aad de Bruijn.