Zou in dit geval een taktische opstelling de schade beperkt gehouden hebben? Niet 6-2 verliezen, maar met 5-3 of nog iets meer naar het midden met 4½-3½? Ik ben niet voor die kunstmatige ingrepen, een enkel bord, iemand naar bord 1 als Woutje Weghorst in de spits kan nog, maar 1 t/m 8 omdraaien?
We gingen hard onderuit in Heemstede en het Combiteam ook zag ik aan de geplaatste koningen op de borden (1-7 zelfs, tegen Voorburg-1). Philidor Leiden-2 had tegen Het Spaarne-1 overal een ratingoverwicht.
Keimpe Knijft pakte het zo aan op bord 8. Geen spectaculaire partij, maar degelijk de stukken eraf zonder grote verwikkelingen tegen een sterkere tegenstander.
Op bord 1 moest Colleen Otten in ongeveer gelijke stelling kiezen voor een actieve of passieve verdediging. De actieve variant houdt altijd wat risico in als je je tegenstander een vrijpion geeft. Haar commentaar bij de partij:
Het Ree-gevoel:
Leo Littel op 7 had groot voordeel tegen zijn zeer jonge tegenstander die tijdens de partij van krachtige soep werd voorzien door zijn vader die op bord 2 van Loek Veenendaal won. Een paar slordige zetten van Leo vergooiden de winst. Het maakte niet meer uit voor de wedstrijd en er werd remise overeengekomen. Als de mailbox kleppert komt er misschien meer informatie over de partij. Het slotfragment heb ik genoteerd:
In mijn partij op bord 6 kwam ik 2 pionnen voor in een eindspel met ongelijke lopers. De technische winst was niet aan mij besteed. Een krachtig bouillonnetje volgende keer? Handig bracht zwart een remisestelling op het bord.
Als er nog partijen of fragmenten binnenkomen maak ik een update van het verslag.
De uitslagen en de stand in poule 4D van de KNSB. De uitgestelde ronde 6 wordt gespeeld op 28 maart 2026, na ronde 8 op 7 maart.
Afgelopen donderdag 5 februari 2026 organiseerde Bert een rapidavond met klassieke opstelling van de stukken (positie 518) in het jargon van Fischer Random. Anderen, waaronder ik, speelden in een zeskamp met diverse beginposities uit de ballenbak met 960 mogelijkheden van het Fischer Random. Vergeleken met andere verzonnen varianten van het schaakspel levert het een rijke bron van ideeën op. Ongebruikelijke matdreigingen, vreemd ongedekte velden en terreinvretende korte rokades zetten je brein aan tot frisse activiteiten. Soms staat er na 10 zetten een “gewone” geeuwstelling, want je hebt de neiging om de paarden naar f3 of f6 om te spelen en de gewone diagonalen voor je lopers te zoeken. Dat valt tegen als je alerte tegenstander wel de nieuwe mogelijkheden ziet. Het speeltempo was 15 min. + 3 sec./zet.
Spelers benaderen de openingsproblemen elk op eigen wijze. Zoek het zwakste veld bij de tegenstander (Deurloo the killer), welke pionnen moet ik opspelen om mijn stukken vrijheid te geven (Sala de ondernemer), hoe mag ik rokeren (Schilthuizen een natuurtalent). Deze waanzin heeft Bert verzonnen (Anoniem) Bert: “nee Fischer”. Als je vreemd rokeert moet je dat aankondigen en als je offert doe je dat uit beleefdheid ook (Terwee). Een groot verschil met de gewone clubavond is de geanimeerde conversatie onderling. De laatste goeie films worden besproken, luidruchtige vrolijkheid alom. Ik sprak Sybe Terwee even en die heeft daar normaal, net als ik, last van. Maar ach, je gaat vanzelf meedoen als het een beetje meezit. Sander Schilthuizen, zonder zichtbare ervaring in dit spelgenre won onze groep overtuigend. In de eerste ronde lukte mij een gelukkig mat met 3 lichte stukken tegen de altijd origineel spelende Marco Deurloo, maar daarna viel het wat tegen. Verlies tegen een ontketende Sybe, klokwinst tegen Frank Sala en kansloos eraf tegen Sander.
Met enige moeite heb ik het partijtje (vanuit positie 690) tegen Marco kunnen reconstrueren:
In de partij uit ronde 4 tegen Paul Neering kwam een eindspelletje op het bord. Ik dacht te kunnen winnen met een goed paard en pluspion tegen een loper, maar Paul keepte de boel eenvoudig tot hij een mouse-slip maakte zonder muis. Kort geleden las ik een anecdotisch commentaar over een paard dat in een eindspel bijna alle velden van het schaakbord had bezocht om te kunnen winnen. De handicap van een paard bleek het onvermogen te zijn om een tempo te winnen of verliezen. Ik heb thuis de stelling tegen Paul natuurlijk uitgeplozen met Stockfish 18 op de achtergrond. Een probleem van de engines vind ik altijd de zettenbrij, de reeks van op het oog willekeurige zetten. Het formuleren van een plan bijvoorbeeld: “zet dat paard op d3 en loop met je koning om na wat voorbereiding”, ben ik nog niet in zo’n duidelijke vorm tegengekomen. Mijn vermoeden was dat het gewonnen moest zijn en dat bleek ook bij nadere inspectie. Het eindspelletje met een relevante variant:
Van Paul kreeg ik trouwens een cursusboek “The Center” van Mikhalchishin en Mohr , een stille hint om niet alleen op flankaanval te spelen, maar strategisch gezond op het centrum en daarna….Bijna elke dag bestudeer ik nu een partij of fragment uit dat boek en sla dat met eigen en geleend commentaar op in een file. Bedankt Paul. Het is net als gezond eten.
Als de loper andere diagonalen kiest zijn er vergelijkbare winstvoeringen. De moeilijkheid zit in de dreigende zetdwangstellingen, die zich op de achtergrond afspelen.
Denkt er iemand anders over dan hoor ik dat graag.
Ik kan op Chess.com wel Fischer Random spelen en opslaan in pgn-formaat in mijn ChessBase17 , maar de partijen daarna niet naspelen. Ook het zelf kiezen van de beginopstelling lukt niet.
Wie weet raad, iets met instellingen ?
De uitslag van het gewone rapidtoernooi:
1. Jeroen Loos 3½ uit 5
2. Robert Balm, Keimpe Knijft, en Paul Ruber 3 uit 5
5. Pim Abbestee en Peter van Harn 2½ uit 5
7. Ted Bijvoets 2 uit 3
8. Piet Hein Koning 2 uit 5
9. Paul Mathot 1½ uit 5
10. Daniël Roose 0 uit 3
De uitslag van het Fischer Random Chess:
1. Sander Schilthuizen 4½ uit 5
2. Aad de Bruijn en Paul Neering 3 uit 5
4. Sybe Terwee 2 uit 5
5. Marco Deurloo 1 uit 2
6. Bert Bergshoeff 1 uit 3
7. Frank Sala ½ uit 5
De stellingen waren de nummers 690 (in ronde 1), 216 (2), 333 (3), 693 (4) en 726 (5).
In het eerste verslag tot en met ronde 3 bleef de grote vraag hangen, kunnen de successen na 2½ of 2 uit 3, worden voortgezet?
Hoe ging het verder met het epos?
Om zakelijk te blijven, de 4e ronde in Hillegom bracht helaas een nederlaag voor Leo Littel tegen Peter Pijpers(oud-winnaar). Bert speelde een ultrakorte remise en Richard Breurkes had een bye.
Ik kwam gelijk met Pijpers (3½ uit 4), door een overwinning op Michiel Lowie. Hij had de pech dat ik, het door hem voorbereide gambiet, zelf gespeeld heb in blitzpartijen en ook wel eens gekeken heb naar het wat neerbuigende commentaar van bekende grootmeesters “O no more Stafford”.
Ronde 5.
Leo speelde een wat benauwde remise tegen Hennie van Eeuwijk en Bert won en speelde zich weer in de top, Richard had een bye
Deze ronde kwam bij mij ook de man met de hamer langs, in de persoon van Peter Pijpers. Zijn beoordeling van de stelling in het volgende fragment was veel beter.
In ronde 6 werden drie van de vier helden flink afgeschminkt, zwaard en harnas gingen verloren. Er zijn enkele beelden bewaard gebleven.
Alleen musketier Richard Breurkes bleef overeind in een scherpe moedige partij na flink verloren te hebben gestaan..
De 7e en laatste ronde.
Richard bleef zijn stijl getrouw, maar verloor deze keer. Bert voorzag zijn verliespartij van sportief commentaar.
Het kon natuurlijk niet uitblijven dat heer Littel en ik de laatste ronde tegen elkaar werden ingedeeld.
Leo verraste mij met 1.e4 en de Winawer, jeugdsentiment uit de tijd dat hij in de Haagse Schaakbond speelde. En wie speelde toen ook in Den Haag en dat 50 jaar geleden? In het middenspel stond Leo verloren, daarna gewonnen maar aan het eind had hij geen tijd meer voor een koningswandeling uit het schaak. Remise en jonge jenever dus. Geen prijzengeld.
Na het voorspoedige begin in het toernooi had ik op iets meer gerekend, maar ja dan moet je ook remise kunnen maken tegen de sterkere spelers.
Volgend jaar hoop ik op wat meer clubgenoten in het toernooi. Cok Ippel verdient dat en je kan gewoon kampioen worden.
Peter Pijpers werd overtuigend winnaar met 6 uit 7 door in de laatste ronde ook de sterke Willem Hensbergen te verslaan. Alle partijen van groep A en B met rondeverslagen zijn op de site van De Uil te vinden.
HWP, de club die de successen van het Eerste, Tweede en Derde KNSB-team van vorig seizoen, in een prachtig vormgegeven jaarboek, breed uitmeet, kwam er met hun N2-team wonderlijk genoeg weer niet aan te pas. Vorige keer was de overwinning nog ruimer met 5½ punt in de mooiste schaaklocatie van Haarlem. Op basis van de rating zou je eerder uitslagen in de buurt van 3-3 verwachten. Ze moeten daar wel een hekel aan ons krijgen. Jammer dat Leo Littel verloor, ik zag hem met weinig tijd op de klok tegen Bart de Valk. Van de eerste borden heb ik weinig gezien, behalve de koningen die verschenen op het midden van het bord aan het eind van de partij en dan allemaal aan de goede kant. Naast mij was Frans Arp aan het matzetten zag ik nog wel.
Op bord 5 speelde invaller Keimpe Knijft een zet of 20 theorie in de Sveshnikov-variant van het Siciliaans. Hij is een eigenaardige speler. Zijn spel lijkt wat passief en dan haalt hij ineens tactisch uit. De winst op Mink Muskens, een jonge actieve speler, die in het eerder genoemde jaarboek een leuk verslag schreef over zijn toernooi in Reykjavik, maakt een krachtige indruk. Ik heb toestemming om wat commentaar toe te voegen.
Loek Veenendaal won op bord 2. Aan het eind van de partij geeft wit een onzinnig schaak met een ongedekte dame. Kan alleen in totaal verloren stelling met een paar seconden op de klok. Deze truc kostte me ooit tegen Richard Duijn in een vluggertje het punt door snel de koning te zetten, omdat je het vluchtveld na normale zetten al gezien hebt.. Sindsdien heeft die duivelse truc een naam, maar misschien heeft Richard het ook van een verdorven trainer geleerd…
Loek geeft na de opening commentaar:
Op bord 4 moest ik het met zwart opnemen tegen de sterke Peter Beerens. Met nauwkeurig spel, pionwinst en grip op de stelling leek er niets aan de hand voor mij. Toch ging de partij bijna verloren in de tijdnoodfase. De laatste blunder kwam van wit…
Frans Arp op 3 en bezig aan zijn 4e jeugd bij benadering, bracht na een torenoffer ondekbaar mat op het bord na 34 zetten. Het motief : Witte loper op f6, zwarte koning op g8 en mat over de h-lijn. Reconstructie van de partij, waarin zwart best wel goed stond, bleek onmogelijk, maar administratie is dienend en levert niet meer dan het volle punt. Ik ben altijd jaloers op de schijnbare lichtheid van zijn spel.
Colleen Otten trof Enno Noordhoff aan het eerste bord en stond rond de 20e zet -4 of zo volgens de opperbaas Stockfish. Zie wat er gebeurt, met als hoogtepunt het diagram met de Mega Mindy op a8.
De rating in onderstaande tabel is nog van het begin van het seizoen.
14 bordpunten, de opbouw 4×3½ zou gunstiger zijn voor ons.
In deze grillige poule kan elk team van elk team winnen, door invallers en wisselende spelers.
In november en december wordt op zes vrijdagavonden en een zaterdagmiddag het Open Kampioenschap van Hillegom gespeeld in Eetcafé Zomerzorg.
Dit jaar is het wat zwakker bezet en ook het aantal leden van onze club dat meedoet valt wat tegen. Colleen Otten, Sander Schilthuizen en Frans Arp, om een paar namen te noemen, hebben ooit meegedaan, maar dit jaar moet het van Leo Littel en mij in de A-groep en Bert Bergshoeff en Richard Breurkes in de B-groep komen. De strijd is open en er zijn al enkele verrassende uitslagen genoteerd.
De derde ronde is gespeeld en wij doen het goed. Het dubbellid van Het Spaarne, Richard Breurkes, speelde in de 3e ronde deze woeste en inspirerende aanvalspartij. Ik heb commentaar toegevoegd.
Bert Bergshoeff doet ook al heel lang mee. (Hoeveel jaar Bert?)
Zijn partij, die hem op 2½ uit 3 brengt:
En dan komen we bij Leo Littel. Onze nachtelijke wandelingen door verlaten Hillegom terug naar het nog verlatener station, om diep in de zaterdagochtend thuis te komen, ik in Haarlem, hij nog verder in Amsterdam zullen we maar legendarisch noemen. Hij nestelt zich met twee winstpartijen in ronde 2 en 3 (+ bye in de eerste ronde) in de top. Dit is zijn partij tegen Martin Zegstroo, een oude bekende van Leo.
Ach, we zijn nog niet op de helft, er staan sterke spelers onder ons en eerste gewin is kattengespin, maar het vertoonde spel geeft hoop op een hoge klassering.
Mijn partij uit ronde 2. Na een overwinning in ronde 3 sta ik ook op 2½ punt.
Een verslag van de rest van het toernooi en hoe het na deze cliffhanger verder met de helden gaat, zal volgen.
Op de clubavond van 20 november 2025 zat de zaal vol. Naast de interne partijen kwamen twee teams op bezoek, Zandvoort N2 voor ons Het Spaarne N2 en Schaakmat uit Zuid-Scharwoude voor de Gouden Beker. Ik ben niet echt verguld met de term “Gouden Beker”. Het doet mij denken aan winnaars die, voor de foto, hun tanden in een gouden medaille zetten. Mooi niet.
Het Spaarne N2-zestal verloor helaas met 2-4.
Ons bekerviertal won met 3-1 door nogal eenvoudige overwinningen van Frans Arp op bord 3 en Aad de Bruijn op bord 4 met remises aan de twee topborden.
In de partij van Frans kwamen de scherpste varianten niet op het bord, maar het zwarte overwicht aan ervaring gaf snel de doorslag. Het commentaar is van Sander, (S) en Aad, (A) in de notatie.
In mijn eigen partij was het snel afgelopen, omdat zwart zijn vleugel liet opsluiten. Het motief is bekend, maar zwart vond geen goede oplossing.
Van Loek Veenendaal op bord 2 volgt hier zijn commentaar in dit partijfragment:
Sander Schilthuizen speelde op bord 1. En weer “Back to Black” (Amy Winehouse). Hij lijkt zijn zwart-repertoire goed op orde te hebben met zo nu en dan een frisse impuls. Het partijverloop was niet vlekkeloos.
Bij bovenstaande uitslagen zijn de ratings aan het begin van het seizoen vermeld. De nieuwe ratings bij de annotaties zijn van 1 november 2025.
Verslag;: Aad de Bruijn, commentaar bij de partijen Sander/Aad.
Recente reacties