Toen ik het label van het theezakje las wist ik het. Vandaag zou ik een stukje maken.
Na het laatste hitte-weekendtoernooi van HWP, waarin de gezamenlijke leeftijd van mijn tegenstanders die van mij benaderde viel ik een beetje stil. Studie met witte lappen voor de ramen, zweterig blitzen op internet en de fruitvliegjes bestrijden kun je geen wapenfeiten noemen op schaakgebied. Daarom op deze plek een schaakprobleem dat mij altijd heeft betoverd. De oorsprong is lang geheimzinnig geweest. De anekdote gaat dat Tal het probleem, tijdens een wandeling blind analyseerde, en de oplossing, weer in de toernooizaal aangekomen, voorspeelde op het bord. De componist bleek na onderzoek Gijs van Breukelen te zijn die het probleem in de jaren ’70 van de vorige eeuw heeft gemaakt. Om scherp te zijn bij de komende competities, te beginnen op de rapidavond van aanstaande donderdag 3 september in ons clubgebouw, leg ik u het tovergedeelte van het probleem voor.
Na een paar inleidende zetten ontstaat de volgende stelling:
Jammer, nieuwe partij zou je zeggen…
Maar nu begint het sprookje.
Je zou niet van deze constructies kunnen houden of het zielig vinden voor die paarden, maar ik heb wel zin in het nieuwe seizoen.
Aad de Bruijn.