Het Spaarne 2 handhaaft zich.

Na een seizoen waarin driemaal met 3½-4½ werd verloren en driemaal met 4-4 gelijk gespeeld was gisteravond de beslissende wedstrijd voor handhaving in de tweede klasse. In de uitwedstrijd tegen rivaal Assendelft was de opdracht duidelijk: er moest gewonnen worden, gelijk of verlies zou degradatie betekenen.

Het werd een bloedstollend gevecht. Halverwege de avond werd binnen 10 minuten op drie borden een stuk weggegeven en leek  alle hoop verloren. Toch werd daarna alles wat nog niet verloren stond gewonnen, zodat het bij 3½-3½ aankwam op de partij op bord 7. Daar speelde Pim, op het laatste moment ingevallen voor Arun, een eindspel in tijdnood van zeker 150 zetten. Ondanks dat de stuurlui aan wal het allemaal veel sneller hadden gekund bracht hij veilig en bekwaam zijn winnende e-pion naar de achtste rij en haalde onder luid applaus het beslissende punt binnen.

Later ongetwijfeld veel meer over deze gedenkwaardige avond.

26-03-2018 Assendelft  – S.V. Het Spaarne 2 3½ – 4½
1 6244590 Kees Lute  1766  – 7159229 Paul Ruber  2021 ½-½
2 6202471 Peter van Straten  1739  – 7001335 Joost Jansen  1752 1-0
3 6238694 Aad Lansbergen  1733  – 7281901 Rob de Haan  1721 0-1
4 7195705 Rudi Nieuwenhuizen  1658  – 7811188 Paul Mathot  1650 1-0
5 7514166 Roel Spier  1653  – 8516805 Florin Omota  1737 0-1
6 5953013 Jan Kat  1572  – 8379767 Noud Vromans  1632 1-0
7 7210335 Remmert Brinkman  1597  – 8138548 Pim Abbestee  1567 0-1
8 7516014 Hans Kuijper  1485  – 7291515 Wim Hoffenaar  1455 0-1
 1650  1691
wl. Jan Kat

Ronde 7 en het tweede tegen De Waagtoren.

Het hoofdprogramma was vanavond de thuiswedstrijd van Het Spaarne 2 tegen De Waagtoren 5. Het tweede trad niet in de sterkst mogelijke opstelling aan en in de loop van de avond leek een flinke afstraffing in het verschiet te liggen. Nadat Paul M het al eerder verwachte tweede punt binnen had gebracht schreef ook Pim nog een niet meer verwacht halfje bij. En als Noud niet een fraai mat in twee over het hoofd had gezien had de avond nog in een wonderbaarlijke ommekeer kunnen eindigen. Nu bracht de apotheose, een masterclass toreneindspel door Joost, de eindstand op een eervolle maar even waardeloze 3½-4½.

Intern was er een beperkt programma met o.m. verrassende overwinningen van John Post en ….. André Fivet.

De Vennep 2, taai als stollend asfalt. Ronde 1: De Vennep 2 - S.V. Het Spaarne 3: 4 - 2

Het derde team verloor gisteravond met 4-2 in Nieuw-Vennep. In misschien wel de sterkste opstelling sinds jaren moesten we al vroeg op de avond twee nullen incasseren. Ted verloor een stuk na een listige combinatie en Peter liet zijn dame insluiten, daar was in beide gevallen niets meer aan te doen. Maar op de andere vier borden stond het goed tot zeer goed. Gerda en Frank speelden met een pionnetje meer, Bert heerste op driekwart van het bord en Robert verdedigde op het eerste bord met verve. Ja ja, heersen op driekwart van het bord, maar dan nog winnen van een Huyboom-look-a-like die rustig alles dicht schuift, kom er maar eens door. Het lukte niet of ik dorst het niet en remise is ook mooi. Aan de overkant bij Frank en Gerda gingen eveneens de hakken in het zand en winnen kwam er ook daar niet van. Robert sloeg heldhaftig een heel reëel remise-aanbod af, maar moest in het paard-tegen-loper eindspel daar toch in berusten. Tevreden naar huis gingen we niet op deze mooie maandagavond, maar we hadden ons wel kranig geweerd.

16-10-2017 De Vennep 2  – S.V. Het Spaarne 3 4 – 2
1 8206198 Ben Mulder  1661  – 7721747 Robert Balm  1450 ½-½
2 8040967 Martin van Zaanen  1695  – 8732086 Ted Bijvoets 1-0
3 6281605 Gerard Duwêl  1589  – 7672082 Bert Bergshoeff  1481 ½-½
4 7614398 Frits Dijkstra  1567  – 8482529 Peter van Harn  1390 1-0
5 8277203 Martien van den Heuvel  1470  – 6262883 Gerda Schiermeier-Palm  1454 ½-½
6 7459144 Kees de Vlieger  1450  – 6065279 Frank Otten  1499 ½-½
 1572  1454
wl. Harrald Hoegen Dijkhof

 

Fragmentje uit de partij Florin Omota – Frans Rappange.

Het Spaarne 2 leed gisteravond een kleine nederlaag in Zaandam en Florin Omota was op bord 3 helaas één van de verliezende spelers. Toch heeft hij genoten van een leuke partij en vond hij in de analyse na afloop nog een mooie oplossing.

Na een pion op a7 gewonnen te hebben maakte hij zich in deze stelling ernstig zorgen over het behoud van zijn dame.

De partij ging verder met b5, Ta8, bxc6+, Dxc6, Dd2 en Florin behield een klein voordeel.

De juiste (winnende) voortzetting was echter geweest Pxe5+!!

Nipte zege tegen Krommenie Ronde 2: Krommenie - S.V. Het Spaarne 1: 3½ - 4½

Door te winnen tegen Cor van Dongen zorgde Colleen Otten op de valreep voor de eerste overwinning van dit seizoen. Dat zal haar deugd hebben gedaan. Twee jaar geleden verloor ze, ook met wit, tegen dezelfde tegenstander, als ik me niet vergis. Ook toen was haar partij de laatste die nog aan de gang was.

Ach, zo’n overwinning op het sympathieke Krommenie is natuurlijk mooi meegenomen, maar beweren dat we de punten echt nodig hebben is misschien overbodig, gelet op de aanstaande herindeling van de competitie. Vooraf had teamchef Paul Neering in de frisse buitenlucht voor het station een gloedvol betoog gehouden over “fris spel”, “f2-f4” en andere voortvarendheden, zodat het halve plein was volgelopen met omstanders die zich afvroegen wie die charismatische man op dat krukje wel niet was. Een politicus? Paul had een zelf gemaakt uitvouwbaar houten krukje uit de achterbak van zijn auto gepakt en was daar op gaan staan. Toen hij was aangeland bij pragmatisch schaken, het winnen van gewonnen stellingen en dergelijke had Loek Veenendaal het bleke natgeregende gelaat opengetrokken en ongeduldig gezegd: allemaal leuk en aardig Paul, maar kunnen we nu eindelijk eens gaan?

De middag was begonnen met een snelle voorsprong van Het Spaarne. Eerst was er een snelle winst van Paul op Kees Takken. Met een tactisch grapje veroverde hij de belangrijkste pion (d5) van zijn tegenstander. Die liet Paul nog meer materiaal veroveren in ruil voor een matdreiging. Maar de matdreiging was geen matdreiging en Paul incasseerde vlotjes het punt: 0-1. Op de terugweg rees de eeuwige schaakvraag of de overwinning nu een cadeau was van de tegenstander dan wel het resultaat van Pauls eigen vernuftrijke spel. Om zijn snel herrezen zelfvertrouwen een beetje in toom te houden hielden we het op het eerste.

Al voor die snelle 0-1 zat Aad zich te verbijten tegen Willem Moene. Na een moeizame heenreis met bus en trein kwam de stoom uit zijn oren. Net op tijd de charmante speellocatie van Krommenie betreden. Pffff! Vleugelgambietje. Slechte zetten in de opening (verkeerde loper geruild) en toen was er niet snel daarna stukverlies. Toch nog even doorspelen? Ja, wel gedaan, “in het belang van het team”, maar aan de nederlaag ontsnappen deed hij niet.

Ikzelf speelde met zwart helder en fris tegen Piet Kerssens op bord 6. Colle-opening. Na een paar onnauwkeurigheden en een fout (Dc2) van zijn kant kreeg ik door een aardige tactic twee lopers tegen een toren in een riante stand. Twee kanonnen die de witte damevleugel onder schot namen. Het verbaasde me hoe snel de lopers de overhand kregen. Soms lijkt het wel of schaken een gemakkelijk spel is, zei uw verslaggever bijna zelfgenoegzaam! (En dan vergeet ik maar even snel de score van 2,5 uit 9 van een vorig seizoen en het verschil in speelsterkte dat je achteraf vaststelt). Sympathieke tegenstander, leuk praatje na afloop, ook dat hoort bij het schaken.

Loek, ook met zwart, had een open stelling met een lichte plus (loperpaar). Hij manoeuvreerde wat met zijn lopers, dame en torens en kon toen pardoes een kwaliteit winnen met Ld6-a3: 1-3.

De voorsprong ging echter verloren door nederlagen van Fer Mesman en Frank Taylor. Fer verkreeg vanuit het damegambiet een lekkere stand, verslikte zich echter in een slechte zet van Anneke Schol (c5-c4). Anneke verschafte zich een pion op d3 die niet genomen mocht worden op straffe van kwaliteitsverlies (Dxd3?, La6 en de toren op f1 gaat eraf). Fer kwam er niet meer aan te pas en verloor zijn dame.

Frank had ook een lekkere stand. Met wit. Meer ruimte en een half open c-lijn. Ik dacht telkens als ik langs liep: wanneer komt er nu een paard op c5? Maar dat gebeurde niet. In een remise-achtige stand, wellicht met een lichte plus, liet hij zich foppen door een paardvork. Teleurgesteld gaf de man, die ons team in april voor de promotieklasse behield, op.

Inmiddels had Leo zijn toevlucht gezocht in een remisevoorstel. Gelijke stand, waarin de witspeler, Erik Breedveld, er solide op stond. Leo had het loperpaar in een half open stelling. Eén loper keek echter tegen zijn eigen pionnen aan. Na kort overleg accepteerde Breedveld het voorstel.

Toen was het weer gelijk: 3,5-3,5.

De kiebitzers, waaronder uw verslaggever, dromden nu samen rondom de laatste partij: Colleen Otten tegen Cor van Dongen. Op het bord stond een interessant eindspel. Colleen: twee torens en een handvol pionnen, Cor: twee paarden en een toren, met iets minder pionnen en wat vage aanvalskansen tegen de witte koning. Echter, Cor blunderde op de veertigste zet één van de paarden weg. Toen was het eindspel niet al te ingewikkeld meer, maar moest het punt nog wel over de streep getrokken worden: 3,5-4,5.

De eerste zege was daarmee een feit!

Sander Schilthuizen

Krommenie 1816 S.V. Het Spaarne 1861
1. Cor van Dongen 2104 Colleen Otten 2057 0 1
2. Erik Breedveld 1869 Leo Littel 1875 ½ ½
3. Wim Moene 2187 Aad de Bruijn 1873 1 0
4. Werner Fritz 1721 Loek Veenendaal 1957 0 1
5. Peter Alberts 1798 Frank Taylor 1887 1 0
6. Piet Kerssens 1576 Sander Schilthuizen 1798 0 1
7. Anneke Schol-Grin 1645 Fer Mesman 1734 1 0
8. Kees Takken 1635 Paul Neering 1707 0 1